3 redenen om een voorstelrondje te doen (en 3 om het vooral niet te doen!)

Je kent het wel. De training waar je je voor hebt aangemeld start en het eerste dat aan je gevraagd wordt is:`Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je?’

 

Bij de meeste mensen verschijnen dan direct rode vlekken in de nek, of van de zenuwen of van ergernis. Veel mensen vinden het namelijk onwijs spannend om in een vreemde groep direct het woord te moeten nemen. Daarnaast leggen ze zich nog wat extra druk op, want de eerste indruk moet tenslotte wel goed zijn.

 

Een keer raden wat er gebeurt…

vragen beantwoorden tijdens voorstelrondje

Ik ga er voor het gemak maar even vanuit, dat iemand met de beste bedoelingen een training opstart met een voorstelrondje. Je hebt dit vaker gezien, dus je denkt dat dit zo hoort. Logisch, alleen mis je hier een enorme kans. Namelijk het benutten van het DOEL van een voorstelrondje. Zonder doel heeft zo’n rondje weinig toegevoegde waarde. Het kost alleen veel tijd. Meestal zelfs veel meer tijd dan dat je hiervoor hebt gereserveerd. Het gevolg is: ergernis bij de deelnemers (en misschien ook wel bij jou) en een achterstand. Niet alleen qua tijd, maar ook voor jou als trainer: 0-1

3 Redenen om WEL een voorstelrondje te doen

Een voorstelrondje kan wel degelijk nuttig zijn. Zorg alleen wel dat dit voorstelrondje een doel heeft. Redenen om wel voor een voorstelrondje te kiezen, zijn:

  1. Je deelnemers kunnen waardevolle informatie geven, waar je later in de training gebruik van kunt maken.
  2. De deelnemers gaan langdurig (bv. tijdens een jaartraject) met elkaar aan de slag. Om van elkaar te kunnen leren, moeten ze elkaar eerst wat beter leren kennen.
  3. Deelnemers moeten elkaar eerst leren kennen om veiligheid te creëren in de groep. Pas als de groep veilig voelt, kan de interactie plaatsvinden die nodig is om het leerdoel te bereiken.

Als jij deelnemers de kans geeft om aan te geven met welke vraag hij/zij naar de training is gekomen, ontdek jij wat de deelnemer graag wil leren. Dit biedt jou de kans om daar later eenvoudig op in te springen. Op deze manier kun jij er zeker voor zorgen dat de training als waardevol wordt ervaren door elke deelnemer.

De tweede en derde reden lijken op elkaar. Op het moment dat een groep voor langere tijd met elkaar verbonden is, zeker met live dagen, is het natuurlijk fijn als je een beetje een idee krijgt met wie je die tijd gaat doorbrengen en wat je van elkaar kunt leren.

 

Daarnaast is het voor diverse coachtrainingen / onderwerpen van groot belang, dat deelnemers zich veilig voelen in een groep. Zeker als het gaat om een gevoelig onderwerp, waar men niet zo eenvoudig over spreekt. Dan is het prettig als men elkaar eerst beter leert kennen, voordat wordt overgegaan tot de kern.

 

Dan blijft echter wel de vraag staan: “Kies je voor een standaard voorstelrondje of voor een andere werkvorm?”

Je snapt na de introductie van dit blog dat het de moeite waard is om een andere werkvorm te overwegen. Zeker als je graag informatie van je deelnemer krijgt.

3 Redenen om GEEN voorstelrondje te doen

Er zijn ook redenen om vooral niet voor een voorstelrondje te kiezen. Want niet iedere training is er mee gebaat om met voorstellen te beginnen, er even vanuit gaande, dat we hier praten over groepen tot 20 deelnemers. Anders is een voorstelrondje sowieso een crime.

 

Waarom zou je dus afzien van een voorstelrondje? 

  1. Het kost teveel tijd
  2. Het levert geen toegevoegde waarde
  3. Er zijn geschiktere werkvormen om deelnemers elkaar te leren kennen

Dit zijn 3 zeer goede redenen om geen voorstelrondje te doen. De eerste spreekt denk ik voor zich. Zelfs als je nadrukkelijk vraagt aan iemand om zich in 1 zin of 1 minuut voor te stellen, kun je op je vingers natellen dat de deelnemers zich daar niet aan houdt. 

 

Op het moment dat deelnemers slechts eenmalig bijvoorbeeld jouw workshop bijwonen en ze daarna weer hun eigen weg gaan, is er geen enkele noodzaak dat ze elkaar eerst leren kennen. Dus dan is er echt geen toegevoegde waarde om de kostbare tijd van de deelnemers te verspillen aan een voorstelrondje. Wil jij toch bepaalde informatie loskrijgen van de deelnemers, begin dan met het stellen van vragen. Of desnoods stuur je ter voorbereiding op je workshop alvast een korte vragenlijst of enquête om die informatie te krijgen. 

 

Zoals eerder ook al genoemd, zijn er genoeg alternatieven om de deelnemers kennis met elkaar te laten maken. Dus kies gerust voor een werkvorm waarmee je wel een band creëert tussen de deelnemers. Want dat is nooit weg. Want ook al komt iemand voor zichzelf naar een training toe, een gevoel van saamhorigheid of herkenning kan tot net een beter resultaat of extra inzicht leiden, dan wanneer je heel de dag op jezelf bent aangewezen.

Conclusie:

Een voorstelrondje doen bij een training of workshop heeft alleen nut als er een duidelijk doel achter zit. En zelfs dan moet je jezelf afvragen of het kennismaken en creeren van een band alleen kan door een standaard voorstelrondje, of dat er meer geschiktere werkvormen zijn. Want juist bij een voorstelrondje onthouden de deelnemers niet veel van elkaar. De meeste zijn namelijk in hun hoofd druk bezig om te bedenken wat ze zelf gaan zeggen. Hierdoor nemen ze automatisch minder op van wat de anderen vertellen. Dus dan mis je alsnog je doel.

 

Bovendien kost het jou als groepsleider ook meteen veel energie om iedereen er bij te houden. Dus mijn advies als je geneigd bent om een voorstelrondje te doen: Denk er nog eens goed over na!

 

Herken je dit en wil jij graag van jouw training of workshop een boeiende bijeenkomst maken? Kijk dan ook eens hier voor 10 andere waardevolle en onmisbare elementen voor een boeiende training (of workshop). Ik lees graag in een reactie hoe jij de volgende keer jouw training of workshop start.