3 redenen om een voorstelrondje te doen (en 3 om het vooral niet te doen!) - Boeiende Trainingen

3 redenen om een voorstelrondje te doen (en 3 om het vooral niet te doen!)

Je kent het wel. De training waar je je voor hebt aangemeld start en het eerste dat gevraagd wordt is:`Vertel eens wat over jezelf: wie ben je en wat doe je?’
Bij de meeste mensen verschijnen dan direct rode vlekken in de nek, of van de zenuwen of van ergernis. Veel mensen vinden het namelijk onwijs spannend om in een vreemde groep direct het woord te moeten nemen. Daarnaast leggen ze zich nog wat extra druk op, want de eerste indruk moet tenslotte wel goed zijn. 3 Keer raden wat er gebeurt….[/vc_column_text]

[/vc_column]
[/vc_row]

Heeft een voorstelrondje wel nut?

Ik ga er voor het gemak maar even vanuit, dat men met de beste bedoelingen een training opstart met een introductierondje. Men heeft dit vaker gezien, dus men denkt dat dit zo hoort. Logisch, alleen mis je hier een enorme kans. Namelijk het benutten van het DOEL van een voorstelrondje. Zonder doel heeft zo’n rondje weinig toegevoegde waarde. Het kost alleen veel tijd. Meestal zelfs veel meer tijd dan men hiervoor heeft gereserveerd. Gevolg: ergernis en een achterstand. Niet alleen qua tijd, maar ook voor jou als trainer: 0-1

3 Redenen om wel dat voorstelrondje te doen.

Net gaf ik al aan, dat een voorstelrondje wel degelijk nuttig kan zijn. Zorg alleen dat je een doel hebt. Redenen om wel voor een voorstelrondje te kiezen, zijn:

  1. Je deelnemers kunnen waardevolle informatie geven, waar je later in de training gebruik van kunt maken.
  2. De deelnemers gaan langdurig (bv. een jaartraject) met elkaar aan de slag. Om van elkaar te kunnen leren, moeten ze elkaar eerst wat beter kennen.
  3. Deelnemers moeten elkaar beter leren kennen om veiligheid te creëren in de groep. Pas als de groep veilig voelt, kan de interactie plaatsvinden die nodig is om het leerdoel te bereiken.

Zo kan tijdens het voorstellen een deelnemer bijvoorbeeld aangeven met welke vraag hij/zij naar de training is gekomen. Als jij dit op voorhand weet, kun je daar later eenvoudig op inspringen.

En op het moment dat een groep voor langere tijd met elkaar verbonden is, zeker met live dagen, is het natuurlijk fijn als je een beetje een idee krijgt met wie je die tijd gaat doorbrengen en wat je van elkaar kunt leren.

Daarnaast is het voor diverse coachtrainingen / onderwerpen van groot belang, dat deelnemers zich veilig voelen in een groep. Zeker als het gaat om een gevoelig onderwerp, waar men niet zo eenvoudig over spreekt. Dan is het prettig als men elkaar eerst beter leert kennen, voordat wordt overgegaan tot de kern.

Dan blijft echter wel de vraag staan:

"Kies je voor een standaard voorstelrondje of voor een andere werkvorm?"

Daarover in een ander blog een keer meer.

Er zijn ook redenen om vooral niet voor een voorstelrondje te kiezen. Want niet iedere training is er mee gebaat om met voorstellen te beginnen, er even vanuit gaande, dat we hier praten over groepen tot 20 deelnemers. Anders is een voorstelrondje sowieso een crime.

3 Redenen om geen voorstelrondje te doen.

Als je voors hebt, zijn er natuurlijk ook tegens. Dat geldt zeker ook voor het voorstelrondje. Waarom zou je daar vanaf zien?

  1. Het kost teveel tijd
  2. Het levert geen toegevoegde waarde
  3. Er zijn geschiktere werkvormen om deelnemers elkaar te leren kennen

Dit zijn 3 zeer goede redenen om geen voorstelrondje te doen, waarbij met name de 3e optie je natuurlijk wel de ruimte geeft om een band te creëren tussen de deelnemers. En dat is nooit weg natuurlijk. Want ook al komt iemand voor zichzelf naar een training toe, een gevoel van saamhorigheid of herkenning kan tot net een beter resultaat of extra inzicht leiden, dan wanneer je heel de dag op jezelf bent aangewezen.